Terapia HIL (high intensity laser).

Terapia HIL high intensity laser
Postęp technologiczny w ostatnich latach umożliwił opracowanie aparatów do laseroterapii o znacząco większej mocy , oraz wykorzystanie ich nie tylko w chirurgii. Wzrastająca liczba publikacji naukowych, oraz gabinetów świadczących zabiegi z zakresu laseroterapii wysokoenergetycznej (HIL) wskazuje na dużą skuteczność tego rodzaju terapii.
Do laseroterapii niskoenergetycznej (biostymulacyjnej ), która od lat stosowana jest w rehabilitacji, wykorzystywane są sondy laserowe o mocy od 30 – 400 mW ( < 0,5 W). Laseroterapia wysokoenergetyczna to zastosowanie laserów o mocy szczytowej do 18 W. Taka moc pozwala na penetrację struktur położonych głęboko ( chrząstka stawowa, torebka stawowa, więzadła, ścięgna, głęboko położone partie mięśniowe / mięśnie o dużej masie). Duża moc laserów wysokoenergetycznych (HIL), poza celowanym charakterem terapii, pozwala również na zdecydowanie lepsze efekty terapeutyczne, do których należą między innymi:
  • zwiększenie aktywności fibroblastów (komórki odbudowujące tkankę łączną) – produkcja kolagenu,
  • przyśpieszenie resorpcji płynów wysiękowych,
  • zwiększenie elastyczności tkanek okołostawowych i blizn,
  • zmniejszenie napięcia mięśni ( również warstw położonych głęboko, co często nie jest możliwe przy użyciu innych metod terapeutycznych),
  • działanie przeciwbólowe.
Terapia laserem wysokoenergetycznym (HIL), także falą uderzeniową (SWT/ ESWT), są środkami terapeutycznymi z zakresu medycyny fizykalnej wysokoenergetycznej. Laser wysokoenergetyczny oraz fala uderzeniowa, to obraz postępu technologicznego w medycynie fizykalnej.
Niewątpliwą zaletą terapii laserem wysokoenergetycznym (HIL), jest jej zupełnie bezbolesny przebieg. Jest ona natomiast (w odróżnieniu do tradycyjnych laserów używanych w rehabilitacji), wyraźnie odczuwalna. Odczucia mają charakter intensywnego ciepła (w zależności od dobranej dawki). Terapia HIL opisywana jest przez pacjentów jako przyjemna, relaksująca.
Na efekt terapii laserem wysokoenergetycznym (HIL), duży pływ ma dbałość o sprawność aparatu ( cykliczne przeglądy źródła światła laserowego, wymiana po jego zużyciu).
Metodyka wykonana zabiegu również warunkuje jego skuteczność:
  • skóra przed zabiegiem powinna zostać oczyszczona środkiem na bazie alkoholu, ma to wymiar nie tylko higieniczny, pozbywamy się w ten sposób warstwy tłuszczowej naskórka, która może powodować rozproszenie światła laserowego,
  • gdy terapią HIL objęte mają być tkanki położone głębiej, korzystnym zabiegiem przed wykonaniem laseroterapii będzie obniżenie temperatury tkanek położonych powierzchownie (schłodzenie). Spowodowane ochłodzeniem, obkurczenie naczyń krwionośnych zmniejszy ukrwienie w poddawanej zabiegowi okolicy (zawarta w krwi hemoglobina w znaczącym stopniu pochłania promieniowanie laserowe). Chłodzenie pozwoli również na użycie większej dawki lasera, gdyż zmniejszy ryzyko przegrzania tkanek położonych powierzchownie (bliżej źródła światła). Podobny efekt można uzyskać stosując specjalną soczewkę laserową DILA (Deep Intratissue Laser Adapter).
  • kluczowym czynnikiem wpływającym na efekt terapii HIL , jest dobór parametrów zabiegowych, odpowiednich do jednostki chorobowej poddanej terapii,
  • terapia laserem wysokoenergetycznym (HIL ) może być stosowana jako samodzielna terapia, może być uzupełniona innymi metodami terapii , lub być uzupełnieniem dla innych metod terapii.
Soczewka laserow DILA Deep Intratissue Laser Adapter
Terapia laserem wysokoenergetycznym (HIL) znajduje zastosowanie w leczeniu różnorodnych schorzeń dotykających narządu ruchu. W zasadzie łatwiej wymienić schorzenia, w których nie należy stosować tego rodzaju terapii np. wczesna faza stanu zapalnego (ze względu na towarzyszący efekt termiczny).
Ze względu na szeroką listę zastosowania terapeutycznego terapii HIL, wymienię jedynie grupy schorzeń, w leczeniu których ten rodzaj terapii może pozwolić na uzyskanie lepszych efektów w stosunku do innych metod fizjoterapeutycznych:
  • przewlekłe dolegliwości bólowe kręgosłupa,
  • chondromalacja chrząstki stawowej,
  • zmiany chorobowe torebki stawowej,
  • uszkodzenie torebki stawowej,
  • uszkodzenia więzadeł (zwłaszcza zlokalizowanych głęboko),
  • uszkodzenia łąkotek (w przypadku gdy nie jest wskazane leczenie chirurgiczne),
  • terapia po zabiegach chirurgicznych narządu ruchu,
  • schorzenia pochewek ścięgnistych, ścięgien, mięśni,
  • dysfunkcje nerwów obwodowych,
  • i inne…
Przewagą laseroterapii wysokoenergetycznej (HIL) nad innymi formami terapii, jest możliwość głębokiej penetracji bodźcem terapeutycznym. To stwarza możliwość dotarcia do struktur położonych głęboko (połączenia stawowe kręgosłupa, chrząstka stawowa, torebka stawowa, łąkotka), na które ciężko wpłynąć bezpośrednio przy użyciu innych metod terapii. Terapia przy tym jest zupełnie bezbolesna.
,, Coraz więcej prac badawczych i dowodów naukowych pozwala twierdzić, że laseroterapia wysokoenergetyczna stanie się znaczącym krokiem naprzód w dziedzinie fizykoterapii’’.
[Astar fizjotechnologia 2017 ].