Terapia falą uderzeniową (SWT)

(Shock Wave Therapy).

Fala uderzeniowa to wysokoenergetyczna metoda terapii fizykalnej, stanowiąca niejednokrotnie ostatnią linię działania przed zabiegiem chirurgicznym.
Terapia falą uderzeniową (SWT)
Podstawą działania fali uderzeniowej, jest dezintegracja substancji, do której wnika. Pozwala to na leczenie w przypadku występowania zwłóknień, oraz zwapnień w tkankach miękkich (tendinopatie, entezopatie, mięśniowo-powięźiowe punkty spustowe, urazy brzuśców mięśniowych).
Zabiegi z użyciem fali uderzeniowej stymulują ponadto procesy naprawcze w tkankach. Dzieję się tak, ponieważ dochodzi do: poprawy ukrwienia tkanek poddanych terapii (hyperperfuzja), dotlenienia komórek (hyperpoksja), tkanka odzyskuje możliwość detoksykacji.
Kolejnym z mechanizmów poprawiającym zdolności regeneracyjne obszarów, na których wykonano terapię falą uderzeniową jest neowaskularyzacja (rekrutacja naczyń krwionośnych w tkance), potencjał leczniczy fali uderzeniowej jest więc długodystansowy.
Fala uderzeniowa wpływa modulująco na układ nerwowy, w miejscach poddanych terapii zmniejszeniu ulega obecność substancji uwrażliwiających, które sprawiają że odczuwamy ból w sposób wygórowany. Uzyskujemy więc efekt przeciwbólowy.
W serii wykonywane jest średnio 3 -5 zabiegów.
Efekty odczuwalne są często, już po pierwszym zabiegu, natomiast najlepszy efekt obserwujemy kilka tygodni po zakończeniu terapii.
Po zabiegu może wystąpić trwające ok. 2-3 dni zaostrzenie dolegliwości, wynika to ze sposobu stymulacji tkanek podczas zabiegu i nie zdarza się często. Zaleca się wtedy chłodne okłady w miejscu wykonania zabiegu, natomiast z reguły objaw ustępuje samoistnie.
Przykładowa lista schorzeń, poddawanych terapii falą uderzeniową (shock Wave Therpy):
  • łokieć tenisisty / łokieć golfisty,
  • kolano biegacza (zespół pasma biodrowo – piszczelowego),
  • zmiany przeciążeniowe w więzadle właściwym rzepki,
  • ostrogę piętową / zapalenie rozcięgna podeszwowego,
  • dolegliwości bólowe stawów biodrowych (zwyrodnienie),
  • zakleszczające zapalenie pochewki ścięgnistej (palec trzaskający),
  • zespół bolesnego barku,
  • zwapnienia ścięgien stożka rotatorów,
  • hallux (paluch koślawy),
  • początkowa faza cieśni nadgarstka,
  • zmiany przeciążeniowe, pourazowe ścięgna Achillesa,